Monday, September 8, 2008

"പറയാനിരിക്കുന്നതാണ്‌ കഥ".

കഥ (പുനര്‍വായന).

ആമുഖക്കുറിപ്പ്:-
പ്രിയപ്പെട്ടവരെ,
-------ഒരു കഥാകൃത്തിന്റെ ഡയറിയില്‍ നിന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടതോ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതോ ആയ ഈ താളുകള്‍ തികച്ചും യാദൃശ്ചിമായിട്ടാണ്‌ എനിക്ക്‌ കിട്ടിയത്‌. ഇതിലെ വരികള്‍ കഥയായിട്ടോ അനുഭവകുറിപ്പായായോ വായിച്ചെടുക്കാം. യുക്തിഭദ്രത കാലത്തിനനുയോജ്യമാണോ എന്ന വിഷമഘട്ടത്തിലാവണം ഈ താളുകളെ ചീന്തിയെറിയാന്‍ കഥാകൃത്ത്‌ തുനിഞ്ഞത്‌. ഇത്തരം ഒരു സാഹചര്യത്തില്‍.... എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരാ....നിന്റെ മനസ്സില്‍ വായനക്കൊപ്പം വിശാലമായ ഒരു കാന്‍വാസ്‌ കൂടി തീര്‍ക്കേണ്ടി വരുന്നു.
-
കഥാബീജത്തിലേക്ക്‌:-
-----------ഡിസംബറിലെ തണുപ്പുള്ള ഒരു രാത്രി. ക്രീക്കിലെ തിരക്കുകളില്‍ നിന്നൊഴിഞ്ഞ്‌ രണ്ടുപേര്‍ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവര്‍ക്കിടയിലെ ഗ്ലാസുകള്‍ നിറഞ്ഞും കുപ്പി പകുതി കാലിയുമായിരുന്നു. ദീര്‍ഘസംഭാഷണത്തിനൊടുവില്‍ നിശ്ശബ്ദതയില്‍ എത്തിയവര്‍.
--------- ആ നേരം ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ അപ്പുറത്തെ പതിനെട്ട്‌ നിലകളുള്ള റോയല്‍ ടവറിന്റെ പതിമൂന്നാം നമ്പറിലെ പട്ടുകിടക്കയില്‍ അവള്‍ കിടന്നു. ഉറങ്ങിപ്പോയിരിക്കണം, മണി പന്ത്രണ്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.ആ മുഖത്തിനുനേരെ കുഞ്ഞിന്റെ ചിരി. ഉറക്കത്തിലും ഉണര്‍വ്വിലും അവളുടെ മുഖത്തിനു നേരെ ചിരിക്കുവാനാണ്‌ അത്‌, അവിടെ തൂക്കിയിട്ടിട്ടുള്ളത്‌. കാലുകള്‍ കുഴഞ്ഞ്‌,സ്യൂട്ട്കേസ്‌ എറിഞ്ഞ്‌,നെക്ക്‌ ടൈയും ഷൂലേസും അഴിച്ച്‌ അയാള്‍ വീണു, അവള്‍ക്കരുകില്‍. മസ്തിഷ്ക്കത്തിലെ പിരിമുറുക്കം വിട്ടകന്നപ്പോള്‍ അവളോട്‌ പറയുകയായിരുന്നു ആ തണുത്ത രാത്രിയില്‍ സുഹൃത്തിനോട്‌ പകര്‍ന്ന വിവരം. മറുപടി ഉള്ളിലെ വെറുപ്പില്‍ ദഹിപ്പിച്ച നോട്ടമായിരുന്നു. സ്നേഹ-നിര്‍ബ്ബദ്ധത്തിനൊടുവില്‍ കുഞ്ഞിന്റെ ചിരിയുടെ ലാളിത്യത്തിലേക്ക്‌ അവളുടെ പാതിയടഞ്ഞ സമ്മതത്തിന്റെ വാതില്‍പാളി. ഭിത്തിയില്‍ പതിച്ചിരുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ ചിരിതൂകിയ ഫോട്ടോയിലേക്ക്‌ അയാള്‍ നിസ്സഹായതയോടെ നോക്കി. ആര്‍ക്ക്‌ മുന്നിലും തുറന്നു പറയാന്‍ കഴിയാത്ത വേവലാതിക്കുള്ളില്‍ അയാളും സുഹൃത്തും കുരുങ്ങി വലിഞ്ഞു. ഒടുവില്‍ മൗനത്തിന്റെ സമ്മതത്താല്‍ പിരിഞ്ഞ രാത്രി.
---------അയാള്‍ മനസ്സിനെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിന്റെ പകലിലേക്ക്‌ പിഴുതുനട്ടു.
- ------സുഹൃത്തു വന്നു. അയാള്‍ ഫ്ലാറ്റിന്റെ ബാല്‍ക്കണിയില്‍ നിന്നും താഴെ തിരക്കിലേക്ക്‌ നോക്കി നിന്നു. കാഴ്ചകള്‍ മറച്ചുകൊണ്ട്‌ മണല്‍ക്കാറ്റ്‌ വീശി, ഒന്നു നോക്കാതെ, യാത്രപോലും പറയാതെ സുഹൃത്ത്‌ മടങ്ങി. അയാള്‍ മനസ്സിന്റെ ഭയങ്ങള്‍ക്ക്‌ മേലെ അവളെ ചേര്‍ത്തണച്ചു. സുഹൃത്തിന്റെ ചുണ്ടിലെ എരിഞ്ഞണഞ്ഞ സിഗററ്റിന്റെ ഗന്ധം അവളുടെ ഉഛ്വാസങ്ങിലൂടെ അയാളറിഞ്ഞു. ആ നിശ്വാസം അയാളില്‍ ആശ്വാസമായും ഹൃദയം തകര്‍ന്ന വേദനയായും നിറഞ്ഞു. അതുമറച്ച്‌, അവളുടെ വിയര്‍പ്പും കണ്ണീരുമൊപ്പി.
-
-------വീണ്ടും ഡോക്ടര്‍. റിസല്‍ട്ട്‌. സന്തോഷം. അയാള്‍ താരാട്ടു പാട്ടുകള്‍ കാണാതെ പഠിച്ചു. അവള്‍ കുഞ്ഞുടുപ്പുകള്‍ തയ്ച്ചു ആഹ്ലാദം നിറച്ചു. വര്‍ഷാവസാനം, പിറവി അയാള്‍ സുഹൃത്തിനോടൊപ്പം ആഘോഷിക്കുകയായിരുന്നു. സുഹൃത്ത്‌ നിശബ്ദനായിരുന്നില്ല. കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞ്‌ ഏങ്ങലോടെ... ഗ്ലാസ്‌ താഴെ വീണു ചിതറി. സുഹൃത്തിന്റെ ഭാര്യ ടെസ്റ്റ്‌ റിസല്‍റ്റിലെ ചുവന്ന അക്ഷരങ്ങള്‍ക്ക്‌ മേലെ ഒറ്റപ്പെട്ട്‌ നിന്നു. കുപ്പി വായിലേക്ക്‌ കമഴ്ത്തി മനസ്സിനെ ലഹരിയില്‍ അടക്കി പിടിച്ച്‌ സുഹൃത്ത്‌ ഇപ്പോള്‍ അയാളോട്‌ ചോദിച്ചിരിക്കണം അയാളുടെ മുറിയിലെ ചുവരില്‍ തൂക്കിയിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ ചിത്രം, അത്‌ ഇനി തന്റെ ഉറക്കറയില്‍ ഭാര്യയുടെ മുഖത്തിനുനേരെ ചിരിക്കുവാനായി.തന്റെയും.
-
അനുബന്ധം:-
-------കഥാകൃത്ത്‌ കഥവിട്ട്‌ പോയ കാരണങ്ങളൂടെ ഏകദേശരൂപം വായനക്കാരന്‌ നിരൂപിക്കാന്‍ സാധിച്ചിരിക്കും.ഈ കഥ പത്തോ പതിനഞ്ചോ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ആ കുട്ടിയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ കടന്നു വരുന്ന ഓരോ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കും മറുപടി നല്‍കാന്‍ കഥാകൃത്ത്‌ ബാധ്യസ്ഥനാണ്‌, ഈ പൂര്‍ണ്ണത തേടി തന്നെയാവണം അദ്ദേഹം കഥവിട്ട്‌ പോയത്‌.
-
വാല്‍കഷ്ണം :-
---------ഒരു കഥാകൃത്തിന്റെ ഡയറിയില്‍ നിന്നും ചീന്തിയെറിഞ്ഞ താളുകളാണ്‌ ഇവിടെയാധാരം എന്നു എഴുത്തുകാരന്‍ സാക്ഷ്യയപ്പെടുത്തുന്നു.ഇനിയൊരു പക്ഷെ തന്റെ ഡയറിയിലെ കുറിപ്പുകള്‍ തുടര്‍ന്ന് എഴുതുവാന്‍, ഈ മിത്ത്‌ വായനക്കാരന്റെ അഭിപ്രായ ക്രോഡീകരണത്തിന്‌ വിട്ട്‌ മാറി നില്‍ക്കുകയാണോ എന്നും സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു...ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തില്‍ സത്യവിചാരണയ്ക്കായി നമുക്ക്‌ എഴുത്തുകാരനോട്‌ തന്നെ ചോദിച്ചാലോ.... ഇനി ഒരു പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉത്തരം ഇതാകുമോ?..
-----------------"" ""പറയാനിരിക്കുന്നതാണ്‌ കഥ".

Thursday, April 10, 2008

സായിവ്‌:(ഞങ്ങളുടെ കവലയിലെ കൊല്ലപ്പണിക്കാരന്‍. )

വല്ലാത്തൊരു മനുഷ്യനാണ്‌.എന്തു പണിയും ചെയ്യും. ഒന്നും വയ്യാ എന്നു പറഞ്ഞ്‌ മടക്കില്ല.തനിച്ചാണ്‌ താമസം, അതും സ്വന്തം പീടിയകയ്ക്കുള്ളില്‍. മഹാന്‍മരുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ അതെവിടെ കണ്ടാലും അപ്പോള്‍ തന്നെ വാങ്ങും. എന്നിട്ട്‌ പീടികയില്‍ കൊളുത്തിയിടും. കിട്ടുന്ന നാണയതുട്ടുകള്‍ സുക്ഷിച്ച്‌ വയ്ക്കും ചോദിച്ചാല്‍ മരിച്ചാല്‍ ആരെങ്കിലും കുഴിച്ചിടെണ്ടേ..പണമില്ലാത്തവന്‍ പിണത്തിന്‌ തുല്യമെന്ന്‌ സായിവിണ്റ്റെ വാദം സത്യമാണ്‌...പക്ഷേ സായിവിനെ എനിക്ക്‌ ഒരിക്കലും മറക്കനാവില്ല എണ്റ്റെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട ഒരു കഥയിലെ കഥാപാത്രമാണ്‌ സായിവ്‌... സായിവിണ്റ്റെ വിശേഷങ്ങള്‍ തീരുന്നില്ല.... തുടരും...

Sunday, March 9, 2008

കഥാപാത്രങ്ങള്‍

ജലാലിക്ക.

കാണാന്‍: അഞ്ച് അടി നലിഞ്ച് കനം 42 കിലോ..ഹഹഹ..

കറുത്ത നിറം. പല്ല് മുഴുവന്‍ വെയ്പ്പാണ്.

വിനോദം. പൊടി വലി( അതിന് അങ്ങനെ കണക്കും ക്രമവുമെന്നുമില്ല.എത്ര കിട്ടിയാലും വലിച്ച് കയറ്റും ,അതാണ് സന്തോഷം)

സ്വഭാവം : ഓസ് കിട്ടിയാല്‍ ആസിഡും കുടിയ്ക്കും. ആരെ കണ്ടാലും ഉടന്‍ പുതിയ അടവുമായി കൂടും ചിലവിനുള്ള വക കണ്ട്ത്താന്‍.(മോന്‍ ചായ കുടിച്ചോ. നമ്മള്‍ ഉവ്വ് പറഞ്ഞാല്‍ ഇക്ക കുടിച്ചില്ല. അതായത് ചയ്ക്കുള്ള കാശ് കൊടുക്കണമ്ം എന്ന് ഇത്ര ലളിതമയി ആര് പറയും ആശയം..അതാണ് ജലാലിക്ക.)എങ്കിലും ഒരു പാവത്താന്‍. ഭാര്യ ഇപ്പോ ഗള്‍ഫില്‍ ആരുടയോ കുഞ്ഞിനെ നോക്കുന്നു.അവരുടെ കുഞ്ഞിനെ മറ്റാരോ നോക്കുന്നു.

വസ്ത്രധാരണം. കൈലി(ഉടുത്താല്‍ മടക്കി പെട്ടിയില്‍ വയ്ക്കും,കഴുകണ്ടല്ലോ.)

ഇനിയും ഉണ്ട കഥാപാത്രങ്ങള്‍..അത് പിന്നാലെ...

Tuesday, February 12, 2008

കൊല്ലം കണ്ടവന' ഇല്ലം വേണ്ട


കൊല്ലം കണ്ടവന' ഇല്ലം വേണ്ടെന്ന പഴമൊഴിയ്ക്ക്‌ പേരു ദോഷം വരുത്താത്ത ഭൂപ്രദേശം പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരും, നല്ലവനും, കൊള്ളരുതാത്തവനും, പണ്ഡിതനും, പാമരനും ഉള്ളവനും, ഇല്ലാത്തവനും അങ്ങനെ..യങ്ങനെ...ഒരു പോലെ വാണരുളുന്ന എന്റെ നന്‍മനിറഞ്ഞ നാട്‌....
നിങ്ങള്‍ വിചാരിക്കുന്ന പോലെ ഇത്‌ ഒരു നാടിന്റെ ചരിത്രപശ്ചാത്തലമോ കഥയോ ഒന്നുമല്ല. പിന്നയോ.. അവിടെ വസിക്കുന്ന കുറെ സാധാരണക്കാരുടെ ഹൃദയത്തില്‍ സ്പര്‍ശിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങളുടെ ചിന്തുകള്‍..
അതില്‍ ചിരിയുണ്ടാകാം, ചിന്തയുണ്ടാകാം, അനുഭവങ്ങളുടെ, നോവിന്റെ കണ്ണീരുണ്ടാകാം.. ഒക്കെ..ഒക്കെ, ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്ന ഈ താളുകളില്‍ എന്നെ കാണാം, നിങ്ങളെ കാണാം, അരുകിലെ സുഹൃത്തിനെ കാണാം...തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങള്‍ക്കും പങ്കുകൊള്ളാം... തുടക്കം കൊല്ലം ആശ്രാമം മൈതാനത്ത്‌ അരങ്ങേറുന്ന നാടകത്തോടയാണ`..... ഇതിനായി ഒരുക്കങ്ങളൊത്തിരിയാവശ്യമാണ`...
എവിടെ നമ്മുടെ പുള്ളി.... കൊല്ലത്തളിയോ...പൂയ്‌...പൂയ്‌....
കാത്തിരിക്കൂ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തുക്കളെ..കാത്തിരിക്കൂ.......